"ฮาโหลๆ โด้หรอไปเที่ยวแฟชั่นฯ กับพี่ไหม (แฟนพี่ด้วย)" พี่ดองโด่งโทรมาชวนผมไปเที่ยว

"ฝนตกเนี้ยนะ ไปยังไง"

"เดี่ยวพี่กับแฟนนั่งTAXIไปรับหน้าโรงเรียน"

"อือ เดี่ยวรอหน้าโรงเรียน"

 

ผมรีบออกจากห้องเรียนแล้วมุ่งหน้าไปยังหน้ารั่วโรงเรียน

ผมเห็นเด็กผู้หญิงสามคนหลบผมอยู่หน้าโรงเรียน พวกเธอเป็นเด็กม.ต้น ผมจำหน้าไม่ได้แล้วด้วยสิว่าหน้าตาเป็นไง

พวกเธอคนไม่น่ารักเท่าไหร่หรอก เพราะว่าถ้าน่ารักผมคงจำหน้าเธอได้

 

ผมเดินไปหลบผมที่เดียวกับพวกเธอ แล้วผมเห็นว่ามีใครหนึ่งคนในกลุ่มพวกเธอยิ้มให้ผมด้วย

ผมจึงยิ้มตอบระหว่างเดิน

"พี่คะเมื่อกี๊ยิ้มให้ใครหรอคะ" น้องคนนึงในกลุ่มถาม

"ก็ยิ้มให้น้องนั้นแหละ"

"คนไหนหรอคะ มีตั้ง 3 คน"

"ทุกคนแหละ"

"แล้วยิ้มทำไมหรอคะ"

ถามไรเยอะแยะวะเนี้ย

"อ่าว น้องยิ้มให้พี่ไม่ใช่หรอ"

"ป่าวนี้ ไม่มีใครยิ้มให้เลย เน๊าะ"

"อ่าวหรอ เหอะๆ" เขิล

"พี่ชื่ออะไรคะ"

"โดโด้ครับ"

"ขอเบอร์ได้ไหม๊ คะ"

"เบอร์คงไม่ได้หรอกนะครับ"

 

จะได้ๆไงหละ มือถือก็พึ่งใช้ เบอร์ก็จำไม่ได้ รุ่นก็เก่าอายน้องเค้าแย่

 

"... เล่นMSNป่าวคะ E-mail แทนก็ได้"

  คงคิดว่าพี่หยิ่งสินะน้อง พี่ขอโทษละกันพี่พึ่งเคยเจอประสบการณ์นี้ครั้งแรก

"อือ ได้ เอากระดาษมาสิ"

"ไม่ต้องค่ะ ใ้ช้มือถือจดได้"

หากูไม่เคยรู้มาก่อน หรอ จริงดี๊~

 

TAXI มารอหน้าโรงเรียนแล้ว

"เห้ย โด้ขึ้นรถเร็ว" ดองโด่งเร่งเร้า

 

"d o d o - 1 0 1 3 นะครับน้อง"

"แอดฮอทเมลใช่ไหมค่ะ"

"อือ เจอกันๆ พี่ไปเที่ยวกับพี่ก่อน"

 

ขึ้นรถแล้ว

"เห้ยๆ น้องกูPOPเว้ย มีสาวขอเบอร์ด้วย"

"ป่าวเค้าแค่ถามชื่อเฉยๆ" ผมเถียงนายดอง

 

ไปเที่ยวกันเต๊อะ

 

จบตอน ...