ชีวิตรักในม.ปลาย ตอนที่ 4 มือถือ
posted on 09 May 2009 09:26 by d15329
หลังจากวันวิสาขบูชา ผมก็เริ่มเข้าไปคุยกับกิฟ
แต่ในเวลาส่วนใหญ่เรามักจะไม่คุยกันเพราะผมไม่ไปคุยกับเธอ ผมจะเน้นไปทาง การกระทำมากกว่า เช่นส่งสายตา ยิ้มซะส่วนใหญ่
เรารู้จักได้สักพักตอนนี้ผมก็มีเมลเธอแล้วด้วย ตอนลิกเรียนจึงเป็นเวลาที่ผมได้พูดคุยกับเธอมากที่ เพราะผมไม่มีมือถือผมจึงทำได้แค่คุยกันผ่านMSN
ช่วงที่ผมเริ่มคุยMSNกับเธอเป้นช่วงที่เศรษฐกิจไม่ค่อยดี ที่บ้านเลยไม่ได้จ่ายค่าINTERNET จึงต้องออกไปเล่นที่CAFE เป็นเรื่องแปลกมากสำหรับคนแถวบ้านผม ที่เห็นผมออกมาจากบ้านนี้ หลายคนนึกว่าผมเป็นเกย์ไปแล้วก็มี ด้วยหน้าตาอันน่ารักจิ้มลิ้มของผมนั้นเองทำให้เป็นแบบนั้น(คิดเอาเองอันนี้) ผมเดินผ่านสาวๆแถวบ้านมันจะมีคำอุทานว่า
"พี่โด้หล่อหวะ"
ผมแกล้งไม่ได้ยินเดินต่อ ขาเดินกลับมา
"พี่ว่าไม่หล่อ แต่น่ารักมากกว่า"
เห้ย ผมเริ่มมีความมั่นใจในการเข้าเพศตรงข้ามแล้ว เกิดมาผมไม่เคยได้รับคำชมแบบนี้มาก่อน
จะเล่าอะไรให้ฟัง ตอนเด็กๆนะผมอ้วนมาก เอาง่าย บัตรประชาชนถ่ายตอนปิดเทอม ม.3 พอขึ้น ม.4 อย่างกับคนละคนอะ ตอนม.ต้นนะ มีแต่คนบอกว่า
"พี่(ดองโด่ง)หล่อกว่าน้องอีก"
แต่ตอนนี้หละ ฮา ฮา ฮา
"ไอโด้หล่อกว่าพี่เยอะเลยหวะ"
สาเหตุทำให้มีข่าวลือเกี่ยวกับผมต่างๆนาๆ
ป้าแถวบ้าน
"โด้ไปทำไรมาผอมไวจัง"
"โห มันหล่อนะเนี้ยเหมือนพระเอกช่อง 3"
"อดความอ้วนยังไงเนี้ยบอกป้าบ้างสิ"
เพื่อนแถวบ้าน
"ไปทำไรมาวะโคตรผอมเลย"
"เห้ย เล่นยาปะเนี้ย"
"เล่นยาชัวร์"
"ผอมอย่างไวอะ เล่นยาป่าววะ"
เห้ย กูเล่นกีฬาเว้ยอย่างจะบอก
ตั้งแต่ปิดเทอม ม.3 มาผมเตะบอลทุกวันเลย ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เล่นหรอก ได้แค่วิ่งไปมา มันก็ผอมเฉย
รุ่นพี่ที่โรงเรียน
"น้องน่ารักรู้ตัวไหม มาจากโรงเรียนอะไรเนี้ย"
กูอยู่ที่นี้ตั้งแต่ม.1ละจำกูไม่ได้หละสิ
"อยู่ที่นี้ตั้งแต่ม.3แล้วครับ"
"อ่าวหรอ ไม่เคยเห็นเลย"
อืมกูเข้าใจ ขนาดญาติผมไม่เจอกันเดือนเดียวยังจำผมไม่ได้เลย
อ่าวเล่าถึงไหนแล้วเนี้ย กลับขึ้นไปดูก่อน
อ้อ คุยMSN เธอจึงมักจะยุให้ผมเปิดกล้องเพราะที่CAFEทุกแห่งต้องWebCamอยู่แล้ว
คุยกันได้สักอาทิตย์กว่าๆ เธอเริ่มเบื่อที่จะคุยMSNกลับผมแล้ว
"เมื่อไหร่โด้จะมีมือถือหละ"
"อืม เดี่ยวซื้อก็ได้"
........
บ้าน
"แม่ซื้อมือให้หน่อยน้าาา 3310 ผมก็เอา นะๆๆๆ ขอร้องหละ"
ละแล้วผมได้มือถือมา 2310 ไม่ได้ต่างจาก3310เลยแค่มีสี แต่ทนมาก คุยอยู่ตกพื้นหยิมาคุยต่อได้
จบตอน...
แต่ในเวลาส่วนใหญ่เรามักจะไม่คุยกันเพราะผมไม่ไปคุยกับเธอ ผมจะเน้นไปทาง การกระทำมากกว่า เช่นส่งสายตา ยิ้มซะส่วนใหญ่
เรารู้จักได้สักพักตอนนี้ผมก็มีเมลเธอแล้วด้วย ตอนลิกเรียนจึงเป็นเวลาที่ผมได้พูดคุยกับเธอมากที่ เพราะผมไม่มีมือถือผมจึงทำได้แค่คุยกันผ่านMSN
ช่วงที่ผมเริ่มคุยMSNกับเธอเป้นช่วงที่เศรษฐกิจไม่ค่อยดี ที่บ้านเลยไม่ได้จ่ายค่าINTERNET จึงต้องออกไปเล่นที่CAFE เป็นเรื่องแปลกมากสำหรับคนแถวบ้านผม ที่เห็นผมออกมาจากบ้านนี้ หลายคนนึกว่าผมเป็นเกย์ไปแล้วก็มี ด้วยหน้าตาอันน่ารักจิ้มลิ้มของผมนั้นเองทำให้เป็นแบบนั้น(คิดเอาเองอันนี้) ผมเดินผ่านสาวๆแถวบ้านมันจะมีคำอุทานว่า
"พี่โด้หล่อหวะ"
ผมแกล้งไม่ได้ยินเดินต่อ ขาเดินกลับมา
"พี่ว่าไม่หล่อ แต่น่ารักมากกว่า"
เห้ย ผมเริ่มมีความมั่นใจในการเข้าเพศตรงข้ามแล้ว เกิดมาผมไม่เคยได้รับคำชมแบบนี้มาก่อน
จะเล่าอะไรให้ฟัง ตอนเด็กๆนะผมอ้วนมาก เอาง่าย บัตรประชาชนถ่ายตอนปิดเทอม ม.3 พอขึ้น ม.4 อย่างกับคนละคนอะ ตอนม.ต้นนะ มีแต่คนบอกว่า
"พี่(ดองโด่ง)หล่อกว่าน้องอีก"
แต่ตอนนี้หละ ฮา ฮา ฮา
"ไอโด้หล่อกว่าพี่เยอะเลยหวะ"
สาเหตุทำให้มีข่าวลือเกี่ยวกับผมต่างๆนาๆ
ป้าแถวบ้าน
"โด้ไปทำไรมาผอมไวจัง"
"โห มันหล่อนะเนี้ยเหมือนพระเอกช่อง 3"
"อดความอ้วนยังไงเนี้ยบอกป้าบ้างสิ"
เพื่อนแถวบ้าน
"ไปทำไรมาวะโคตรผอมเลย"
"เห้ย เล่นยาปะเนี้ย"
"เล่นยาชัวร์"
"ผอมอย่างไวอะ เล่นยาป่าววะ"
เห้ย กูเล่นกีฬาเว้ยอย่างจะบอก
ตั้งแต่ปิดเทอม ม.3 มาผมเตะบอลทุกวันเลย ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เล่นหรอก ได้แค่วิ่งไปมา มันก็ผอมเฉย
รุ่นพี่ที่โรงเรียน
"น้องน่ารักรู้ตัวไหม มาจากโรงเรียนอะไรเนี้ย"
กูอยู่ที่นี้ตั้งแต่ม.1ละจำกูไม่ได้หละสิ
"อยู่ที่นี้ตั้งแต่ม.3แล้วครับ"
"อ่าวหรอ ไม่เคยเห็นเลย"
อืมกูเข้าใจ ขนาดญาติผมไม่เจอกันเดือนเดียวยังจำผมไม่ได้เลย
อ่าวเล่าถึงไหนแล้วเนี้ย กลับขึ้นไปดูก่อน
อ้อ คุยMSN เธอจึงมักจะยุให้ผมเปิดกล้องเพราะที่CAFEทุกแห่งต้องWebCamอยู่แล้ว
คุยกันได้สักอาทิตย์กว่าๆ เธอเริ่มเบื่อที่จะคุยMSNกลับผมแล้ว
"เมื่อไหร่โด้จะมีมือถือหละ"
"อืม เดี่ยวซื้อก็ได้"
........
บ้าน
"แม่ซื้อมือให้หน่อยน้าาา 3310 ผมก็เอา นะๆๆๆ ขอร้องหละ"
ละแล้วผมได้มือถือมา 2310 ไม่ได้ต่างจาก3310เลยแค่มีสี แต่ทนมาก คุยอยู่ตกพื้นหยิมาคุยต่อได้
จบตอน...
บอกผมบ้างนะ ว่าทำยังไง
อยากหล่อ
#1 By Clepsydra:: on 2009-05-09 09:44